الگوي مناسب براي هماهنگي و يکپارچه سازي سيستم هاي اطلاعات در يک موسسه آموزشي و پژوهشي تاريخ تصويب پروژه: 5/4/84 شماره قرارداد: 2533 ناظر: مهندس ميريان تاريخ انعقاد قرارداد: 84/3/6 مرحله پيشرفت پروژه: 9/5/85 ارسال به مالي جهت پرداخت مرحله اول قرارداد 16/10/85 دريافت پايان نامه،CD و نامه درخواست پرداخت مراحل دوم، سوم و تبصره يک قرارداد 14/11/85 ارسال به مالي جهت پرداخت مراحل دوم، سوم و تبصره يک قرارداد چکيده پروژه: مسئله اصلي اين پايان نامه عبارت است از: ارائه الگويي مناسب براي هماهنگي و يکپارچه¬سازي سيستم¬هاي اطلاعات در يك موسسه آموزشي و پژوهشي. اين تحقيق در سه محور سازماندهي شده است. محور اول با استفاده از روشهاي توصيفي و آزمون فرض دوجمله¬اي بر چيستي¬هاي يكپارچه¬سازي تمركز دارد و به اين پرسش¬ها پاسخ مي¬دهد كه يكپارچه¬سازي چيست؟ اجزاي اصلي مدل¬هاي مفهمومي آن كدامند؟ مزاياي آن چيست؟ عوامل محيطي مؤثر برآن كدامند؟ با شناخت متغيرهاي مفهومي موجود در سازه يكپارچه¬سازي، طراحي پرسشنامه¬اي براي سنجش آنها، جمع آوري 50 نمونه و تحليل داده¬ها با روش تحليل ماتريس كواريانس و تحليل عاملي متغيرها، مؤلفه¬هاي مفهمومي استخراج گرديده است. محور دوم تحقيق به جنبه¬هاي تشخيص تناسب الگوهاي عملي يكپارچه¬سازي در يك مؤسسه آموزشي و پژوهشي اختصاص دارد. با استفاده از فرآيند تحليل سلسله مراتب گروهي در گام اول الگوهاي مورد نظر با هفت معيار اولويت بندي شده¬اند.اين الگوها به ترتيب اولويت عبارتند از: يكپارچه¬سازي سرويس¬گرا، يكپارچه¬سازي پورتال¬گرا، يكپارچه¬سازي اطلاعات¬گرا(بلادرنگ)، يكپارچه¬سازي فرآيندگرا و انباره سازي داده¬ها. در گام دوم نيز چهار الگوي تركيبي با شش معيار با استفاده از فرآيند تحليل سلسله مراتب گروهي اولويت بندي شده است. اين الگوهاي تركيبي به ترتيب اولويت عبارتند از: پورتال سرويس¬گرا، پورتال اطلاعات¬گرا، يكپارچه¬سازي سرويس¬گرا و يكپارچه¬سازي اطلاعات¬گرا(بلادرنگ و انباره¬سازي داده¬ها). محور سوم تحقيق به مطالعه موردي يكپارچه¬سازي سيستم¬هاي اطلاعات در دانشگاه تهران اختصاص دارد. با بررسي وضعيت موجود سيستم¬هاي اطلاعات، با توجه استراتژيهاي حوزه فن¬آوري اطلاعات و در نظر گرفتن سياست¬هاي كلان دانشگاه تهران، ويژگي¬هاي وضعيت مطلوب سيستم¬ها براي رسيدن به يكپارچگي مناسب، مشخص گرديده است. نتيجه نهايي اين تحقيق يك معماري منطقي سطح بالا از سيستم¬هاي اطلاعات است كه مي¬توان از آن به عنوان يك چارچوبي براي يكپارچه¬سازي استفاده نمود. همچنين مي¬توان از اين چارچوب براي معين كردن پروژه¬ها و تصميم گيري¬هاي عمده در حوزه سيستم¬هاي اطلاعات و تكنولوژيهاي اطلاعاتي دانشگاه استفاده كرد. واژگان كليدي: يكپارچه¬سازي، سيستم¬هاي اطلاعات، فنآوري اطلاعات، هماهنگي، مؤسسه آموزشي و پژوهشي، سرويس¬گرايي، پورتال¬گرايي، فرآيندگرايي، اطلاعات¬گرايي، انباره¬سازي داده¬ها، معماري منطقي، تصميم ¬گيري، مديريت